بایگانی برچسب‌ها: پناهندگی

سرانجام «شورای ملی» به کجا رسید و چرا؟

علاوه بر گستردگی جهل و نادانی و رواج باور های خرافی در سطح جامعه، وجود خفقان و سرکوب کوچکترین صداهای انتقادی توسط حاکمیت و در نتیجه سرخوردگی مردم، به نظر میرسد که یکی از اصلی ترین دلایل دوام جمهوری اسلامی وجود اپوزیسیونی بی عرضه، وراج، در عین حال پرمدعا و بعضا کلاش میباشد!

در سی و چهار سال گذشته بارها و بارها مجامع، گردهمایی ها، میتینگ ها و کنفرانس هایی با عناوینی دهن پرکن و با داعیه «نجات ایران»، «دموکراسی برای ایران»، «سرنگونی دیکتاتوری دینی» و غیره در خارج از کشور تشکیل شده اند که عملا تنها در نقش دید و بازدید و دورهم بودن عمل کرده اند و همگی بدون نتیجه مشخص پایان یافته اند! برخی حتی پیش از تشکیل، محکوم به شکست شده اند…!

تازه ترین این موارد، چیزی تحت عنوان «شورای ملی» است که از حدودا دو سال پیش با ایده رضا پهلوی و با تبلیغات گسرده شبکه های تلویزیونی لس آنجلسی مطرح گردید. این طرح اکنون پس از گذشت چیزی نزدیک به ۲ سال به سرنوشت موارد قبلی دچار شده و با شکست کامل مواجه گردیده است! تنها حاصل آن تلف شدن وقت صدها نفر در نتیجه شرکت در جلسات تمام نشدنی و بی حاصل و البته سرخوردگی بیشتر عده دیگری از مردم بوده است!

به نظر من علت اصلی شکست طرح های متعدد برای اتحاد نیروهای مختلف مخالف رژیم این است که هر کدام از این گروه های ریز و درشت (بعضا چند نفره !!) دنیا را از دریچه تنگ و تاریک علایق، خواسته ها و اعتقادات فردی، حزبی، سازمانی و گروهی متبوع خود میبینند و بدتر از آن دیدگاه خود را آنچنان برتر و عاری از هرگونه اشکال و خطا میدانند که حتی حاضر نیستند انتقادات دیگران را بشنوند، چه برسد به اینکه بخواهند با احدی متحد شوند و مهمتر از آن منافع ملی را فراتر از منافع بعضا حقیر و کوتاه مدت خود قرار دهند…!

البته اگر این مسخره بازی ها و وقت تلف کردن ها برای من و شما حاصلی نداشته، برای عده ای بد نبوده است، چه بسا کسانی که از همین طریق و به بهانه «دموکراسی برای ایران» موفق به گرفتن پول های کلان از کشورها و موسسات خارجی شده و یا پرونده های پناهندگی خود را تکمیل کرده اند!

به نظر من یکی از دلایل ناامیدی، سرشکستگی و البته بی تفاوتی ایرانیان داخل کشور نسبت به ظلم و ستم سردمداران حکومتی، عدم وجود آلترناتیوی «فراگیر و ملی» میباشد. فرض کنید همین فردا حکومت اسلامی سقوط کرد، کدام گروه، شورا یا اتحاد مردمی و قابل اعتمادی وجود دارد که منافع ملی را فراتر از خواسته های خود قرار دهد، تا مردم بتوانند به آن اعتماد و کشور را تا فراهم شدن شرایط برای انتخابات آزاد به دست او بسپارند؟!! وقتی چنین اتحاد مردمی، فراگیر و قابل اعتمادی وجود ندارد، اساسا چه تضمینی وجود دارد که فردای سقوط رژیم، تاریخ تکرار نشود و استبدادی دیگر بر سر کار نیاید؟!!

مطلب قبلی من در این زمینه:

تشکیل شورای ملی؛ اصول و مزایا، بررسی ماهیت مخالفان و چرایی وحشت آنها از تشکیل شورا

ما همه جا هستیم؛ مردان و زنان همجنسگرای ایرانی در فیسبوک ابراز وجود میکنند

دگرباشان جنسی

صدها دگرباش جنسی ایرانی از داخل و خارج ایران (شامل افراد همجنس‌گرا، دوجنس‌گرا و دگرجنس گونه) جهت نشان دادن وجود خود در جامعه و برجسته کردن وجود تبعیض بر علیه خود در ایران به صفحه فیسبوکی با نام «ما همه جا هستیم» پیوسته اند و ویدئوها یا پیام های صوتی خود را بر روی این صفحه منتشر کرده اند. جمهوری اسلامی رژیمی است که همجنسگرایی را جرم تلقی میکند؛ جرمی که میتواند مجازات مرگ را در پی داشته باشد. این صفحه فیسبوک از ایرانیان دگرباش جنسی دعوت کرده است تا به این صفحه پیوسته و داستان زندگی خود و سختی هایی را که متحمل شده اند را از طریق اینترنت با دیگران به اشتراک بگذارند. اعضای داخل ایران پیام های صوتی و ویدئوهای خود را به گونه ای منتشر کرده اند تا هویتشان فاش نشود، در حالیکه برخی از اعضای مقیم خارج از ایران، با آزادی کامل به ابراز تمایلات جنسی خود پرداخته اند.

یکی از اعضای صفحه که خود را «مهدی» معرفی میکند، ویدئویی از خود را منتشر کرده است. وی در این ویدئو میگوید: «به عنوان یک همجنسگرا، بزرگترین مشکل من در ایران این است که نمیتوانم خودِ واقعی ام باشم. همواره باید نقش بازی کنم. همواره باید وجود خود و قسمتی از هویت خود را سرکوب کنم. همواره باید خود را از ترس جامعه و مشکلات احتمالی که ممکن است برایم به وجود بیاید پنهان کنم.» در این ویدئو مهدی تنها قسمت دهان به پایین صورت خود را نشان داده است. او میگوید: «مثل همین ویدئو، همیشه در زندگی باید قسمتی از خودم را از جامعه پنهان کنم.»

در ویدئوی دیگری یک مرد ایرانی همجنسگرا که در خارج از ایران زندگی میکند ویدئویی از خود را منتشر کرده اما در آن صورت خود را حذف نموده است. او متن سخنان خود را بر روی یک حوله کاغذی نوشته و آن را مقابل دوربین نشان میدهد. او نوشته است: «از ایران فرار کردم. از خانواده ام گریختم. مجبور به فرار از ایران شدم. حالا یک پناهنده همجنسگرا مقیم ترکیه هستم و منتظر روزی هستم که ما همه جا باشیم.»

ترکیه مقصد بسیاری از همجنسگراهای ایرانی است که از طریق کوهها و جهت پناهندگی از ایران گریخته اند. بسیاری از این افراد نسبت به وجود احساسات «همجنسگرا هراسی» در جامعه ترکیه شکایت دارند.

در سالهای اخیر، همجنسگرایان ایرانی دستکم دو نهاد مربوط به دگرباشان جنسی (LGBT) را در خارج ایران تاسیس کرده اند. برخی از رسانه های ضد حکومتی همچون «رادیو زمانه«، یک شبکه رادیویی فارسی واقع در آمستردام، در برنامه های خود قسمتی را مخصوص به مباحث مرتبط با مسائل همجنسگرایان جنسی اختصاص داده اند.

مطلب بالا برگردان مقاله روز یکشنبه گاردین بود.

 یک هفته پیش جمهوری اسلامی یکبار دیگر خوی حیوانی خود را نشان داد و متاسفانه ۳ همجنسگرای ایرانی را با طناب به قتل رسانید (اعدام کرد). مردم ایران و جهان و همه حکومت ها باید بدانند که همجنسگرایی نه جرم است و نه بیماری. یک چیز طبییعی است که در برخی وجود دارد و در برخی وجود ندارد. همجنسگرایی حتی در حیوانات هم دیده میشود. انسانها باید یاد بگیرند که به تمایلات و خواسته های یکدیگر احترام بگذارند. احترام به یکدیگر یکی از ارکان حقوق بشر است.

ویدئوی صحبتهای مهدی را اینجا مشاهده کنید. (یوتیوب)

ویدئوی صحبتهای یکی از خانم های عضو این صفحه را اینجا مشاهده کنید. (یوتیوب)

صحبتهای شایان یکی از اعضای صفحه مذکور را بشنوید:

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: