بایگانی برچسب‌ها: محمدرضا عارف

با در نظر گرفتن احتمال تقلب مردم در ۲ حالت برد میکنند، تحریم کامل یا حضور گسترده و رای به کاندید معتدل!

n00285029-bبا نگاهی گذرا به تقلب در انتخابات سال ۸۸ و اعتراض های پس از آن در می یابیم که تقلب گسترده در انتخابات ریاست جمهوری برای نظام بسیار پرهزینه است. درست است که حکومت با دست بردن در آرا، در آن سال نگذاشت فرد مورد نظر مردم به ریاست جمهوری برسد اما ما نباید هزینه های زیادی که نظام در پی آن متحمل شد، ضربه سختی که به پیکره نظام وارد گردید و میلیونها نفری که در پی آن تقلب به جمع مخالفان خامنه ای پیوستند را نادیده بگیریم. امثال نوریزاد را نگاه کنید، ببینید چه ریزش های شدیدی در حاکمیت رخ داد. همین اتحاد جهانی که الان بر ضد حاکمیت شکل گرفته است تا میزان زیادی در نتیجه همین سرکوب های سال ۸۸ است. اگر مطابق با توصیه های ۳۵ ساله اپوزیسیون منفعل خارج نشین -که توانایی حتی ۱ ساعت نشستن دور هم را هم ندارند- کسی در سال ۸۸ رای نمیداد، آیا اساسا جنبشی اعتراضی شکل میگرفت؟! آیا اساسا این ریزش ها رخ میداد؟ آیا ماهیت نظام برای شمار بسیاری از مردم روشن میگردید؟

لذا به نظر من حضور در این انتخابات به شرطی که این حضور به شکل گسترده باشد لزوما کار اشتباهی نیست بلکه میتواند به عنوان یک حرکت استراتژیک توجیه پذیر باشد تا قشر متوسط آزادیخواه و دموکراسی طلب که در شرایط کنونی دچار فقر و مشکلات اقتصادی شده است از این مشکلات رهایی یابد تا بدنه جنبش های اعتراضی مجددا تقویت شود. با روی کار آمدن افرادی معتدل مثل روحانی یا عارف در نتیجه آرای بالای مردمی در مقابل افرادی تندرو و سپاهی مثل جلیلی یا قالیباف که مورد حمایت خامنه ای و سپاه هستند، امید به اصلاح روند کنونی و حاکمیت عقلانیت دستکم در حوضه مسائل اجرایی. اقتصاد و تا حدودی مسائل اجتماعی کشور افزایش می یابد. درست است که رییس جمهور همه کاره نیست اما هیچ کاره هم نیست، وگرنه این همه تقلا نمیکردند که عده زیادی را رد صلاحیت کنند یا در انتخابات قبلی تقلب کنند! به هر حال تفاوت عمده شرایط اجتماعی و اقتصادی در دو دوره خاتمی و احمدی نژاد در حالی که رهبر در هر دو دوره یک نفر بوده است، و در حالی که نفت در دوره خاتمی یک دهم دوره احمدی نژاد قیمت داشته است، غیر قابل انکار است.

در صورت حضور گسترده مردم، محتمل به نظر نمی رسد که نظام بخواهد بار دیگر با تقلب گسترده در انتخابات هزینه سنگینی را بر خود تحمیل کند به ویژه اینکه الان از یک طرف در سوریه در حال جنگ هستند و بعید نیست که با دخالت غربی ها به طور مستقیم به وادی جنگ بیفتند، و از سوی دیگر تحریم های شدید جهانی منابع درآمدی و ارزی رژیم را به شدت کاهش داده است و در نتیجه آنها با مشکلات متعددی درگیر هستند. حتی اگر تقلب بکنند هم باز مردم ضرر نمیکنند چون این کار تیر دیگری بر ادعای نظام بر مردمی بودن آن خواهد بود و عده بیشتری از خودی ها ریزش خواهند کرد و حلقه نظام تنگتر و تنگتر خواهد شد و فشار خارجی ها بر نظام تشدید خواهد گردید. بحث اینکه نظام از این حضور مردم به نفع خود بهره برداری تبلیغاتی میکند هم به نظر حداقل در این انتخابات توجیه زیادی ندارد چون به هر حال درصدی از مردم به ویژه در شهرهای کوچک برای انتخابات شورای شهر که به طور همزمان برگزار میشود شرکت خواهند کرد و در نتیجه خواه ناخواه حکومت از آن بهره تبلیغاتی خواهد برد و درصد مشارکت را هم بالا اعلام خواهد کرد چه مردم انتخابات ریاست جمهوری را تحریم کنند و چه نکنند!

حرف آخر اینکه در ۲ صورت مردم میتوانند خواسته خود را به نظام تحمیل کنند و به هدف خود برسند، یکی تحریم کامل به گونه ای که محلهای رای گیری به طور محسوسی خالی باشد و آبروریزی بزرگی به بار بیاورد و دیگری حضور گسترده و رای دادن به کاندید معتدل! حالت اول عملا ممکن نیست چون دستکم چند میلیون وابسته به نظام هستند که همیشه شرکت میکنند. اما در صورت حضور گسترده مردم و رای به یک کاندید خاص مثل روحانی یا عارف (این ۲ حتما باید ائتلاف کنند)، احتمال اینکه نظام جرات کند بار دیگر با تقلب گسترده ریسک ماهها تنش و درگیری را برای خود بخرد، اندک است، حتی اگر این کار را بکند باز هم به دلایل ذکر شده در بالا مردم ضرر نخواهند کرد.

در همین زمینه:

سوریه باتلاق جمهوری اسلامی!

اگر دیدید عده زیادی رای دادند تعجب نکنید! اما چرا؟

حس دوگانه این روزها؛ رای بدهم یا رای ندهم؟!

نمودار جهش عظیم در «شاخص فلاکت» در ایران در ۲ سال گذشته!

هدف آمریکا از تحریم های جدید: فشار مستقیم بر ایرانیان؛ پیام تحریمها: نگذارید جلیلی رییس جمهور شود!

حس دوگانه این روزها؛ رای بدهم یا رای ندهم؟!

منم مثل خیلی های دیگه در این چند روز در برزخ به سر می برم و خیلی خلاصه بگم حس دوگانه ای دارم! یک دل میگه نباید رای داد چون حتی اگر تقلب نکنند رییس جمهوری فقط مسئول اجرایی مملکت هست و در واقع همه کاره نیست، بخش عمده ای از اختیارات از جمله فرماندهی کل قوا، سیاست خارجی و سیستم قضا به طور مستقیم توسط رهبر کنترل میشه که از طریق مردم انتخاب نمیشه. از طرف دیگه باید به خاطر تقلبی که در سال ۸۸ کردند و توهینی که به مردم روا داشتند گوشمالی داده بشوند و نباید با شرکت در انتخابات به سیستم مشروعیت داد، نباید در شرایطی که هنوز آمران و عاملان کهریزک مجازات نشده اند رای داد …

اما خودم به خودم جواب میدم که چون همزمان انتخابات شوراها هم برگزار میشه به هر حال خواه ناخواه درصدی پای صندوق حاضر شده و رای خواهند داد و نظام بهره برداری تبلیغاتی مورد نظر خودش را خواهد کرد. از طرفی مگر هر نوع حضوری در انتخابات، مشروعیت میاره؟! آیا حضور حداکثری مردم در سال ۸۸ به سیستم مشروعیت داد یا برعکس اندک آبرویش را نزد مردم و جهانیان بر باد داد؟! به نظر من بزرگترین ضربه را همین اعتراض های سال ۸۸ به نظام زد و چندین میلیون بر شمار مخالفان خامنه ای افزود! آیا اگر ما در سال ۸۸ شرکت نمیکردیم و در خانه می نشستیم میتوانستیم با شعار «رای من کو؟» به خیابانها بریزیم و رژیم را به چالش بکشیم و برای چندین ماه خواب را از کودتاچیان برباییم؟! آیا اگر ما  سال ۸۸ شرکت نمیکردیم، اساسا فرصتی برای حضور و اعلام نارضایتی ایجاد می شد؟! آیا جنبش سبزی به وجود می آمد؟!

اما یک دل دیگه میگه وقتی تحریم هستیم، وقتی بیکاری و فقر به شدت زیاد شده، وقتی کسی مثل جلیلی بر ادامه همین مسیر تاکید میکنه، و وقتی در نبود یک اپوزیسیون قدرتمند، فراگیر و قابل اعتماد هیچ امکان تغییر بنیادینی در کوتاه مدت حتی در میان مدت متصور نیست، وقتی خطر حمله نظامی وجود داره، تلاش برای اصلاح از داخل عاقلانه تر به نظر میرسه به ویژه اینکه وقتی طبقه متوسط قوی نیست مثل الان و روز به روز هم داره ضعیفتر میشه، وقتی حجم اصلی مشکلات مردم اقتصادی شده، خواسته های دموکراسی خواهانه و آزادی خواهانه رو به افول میره… پس با علم به اینکه حمله نظامی نمیخواهیم و انقلاب پا برهنگان هم منجر به دیکتاتوری دیگری خواهد شد، پس چرا نباید برای جلوگیری از ادامه روند فعلی و تقویت قشر متوسط و آزادیخواه که داره زیر فشار اقتصادی له میشه، به عارف یا روحانی رای داد؟ این ۲ نفر حداقل نشان داده اند که اختلاف دیدگاه فاحشی با بقیه نامزدها دارند. این دو هیچ دخالت مسقیمی در سرکوبها و جنایات رژیم نداشته اند. حتی اگر این دو بتوانند اندکی شرایط را بهبود ببخشند و حرکت پرشتاب این قطار نابودی و نیستی را کند کنند، باز هم برد کرده ایم!! البته عارف و روحانی اگر واقعا میخواهند پیروز بشوند باید حتما ائتلاف کنند چون اینطوری با حضور هر دو، رایهایشان قطعا تقسیم خواهد شد و تجربه ۸۴ تکرار.

این چند پاراگراف خلاصه ای بود از چالشی که در چند روز گذشته خودم با خودم دارم! در هر حال به نظر من هیچ کس نباید به افرادی که به دلایل ذکر شده در بالا تشخیص میدهند رای بدهند یا اونهایی که به دلایل مختلف رای نمیدهند و تحریم میکنند، توهین کند! هیچ کس نمیتونه ادعا کنه که حق مطلقه و او تنها کسی است که درست فکر میکنه و بقیه اشتباه میکنند!!

در همین زمینه:

اگر دیدید عده زیادی رای دادند تعجب نکنید! اما چرا؟

آقای عارف نظر شما درباره تقلب در انتخابات سال ۸۸ چیست؟ اگر باز تقلب شد چه کار کنیم؟

عرفتقلب گسترده در انتخابات سال ۸۸ بر کسی پوشیده نیست. از اعلام نتیجه انتخابات از سوی کیهان و فارس به سود احمدی نژاد ساعتی قبل از پایان زمان رای گیری گرفته تا افزایش خطی و از روی نمودار شمار آرای شمرده شده توسط صدا و سیما در روز بعد، بشتر بودن شمار آرای باطله از کل آرای اعلام شده برای مهدی کروبی که دور قبل بیش از چند میلیون رای جمع کرده بود و حتی کمتر از تعداد نفرات ستاد انتخباتی اش در کل کشور بود، تا اعلام درصد مشارکت ۱۵۰ درصدی برای برخی از شهرها و پیدا شدن برگه های سفید زیاد در گوشه و کنار کشور و بسیاری موارد دیگر! ۴ سال پیش تا مدتها مطالب زیادی در اثبات این موضوع نوشته شد و خلاصه کمتر کسی از افراد غیر وابسته به حکومت در وقوع تقلب در انتخابات شکی دارد.

حال بد نیست به بررسی موضع محمد رضا عارف -معاون اول دولت خاتمی- به عنوان یک شخصیت وابسته به طیف موسوم به «اصلاح طلبان» و از نامزدهای ریاست جمهوری آینده درباره تقلب در انتخابات سال ۸۸ و اعتراضهای مردمی پس از آن بپردازیم:

محمدرضا عارف در جمع دانشجویان دانشگاه صنعتی شریف (+):

یکبار برای همیشه باید این شبهه در انتخابات برطرف شود. در انتخابات سال ۸۸ تخلفات زیادی صورت گرفت. مثلا افرادی که مسئولیت اجرایی داشتند به حمایت از یک کاندیدا پرداختند. اما طرح مساله تقلب در شرایطی که مطمئن نیستیم خوب نیست.

محمدرضا عارف در دانشگاه رازی کرمانشاه (+  +):

در حوادث سال ۸۸، تقلب صورت نگرفت، اما تخلف انجام شد و وعده‌های رأی‌آور به مردم داده شد و اینکه کسانی انتخابات را برگزار کنند و در جانب‌داری از کسی وارد شوند، تخلف است. وي افزود: تقلب بحث حقوقي و قضايي است كه بايد از سوي دادگاه رسيدگي شود؛ و سهم محافلي چون دانشگاه‌ها و تك تك گروه‌ها تعيين شود،

معاون اول دولت اصلاحات در جلسه پرسش و پاسخ دانشجویان دانشگاه فردوسی (+ +):

در انتخابات ۸۸ تقلبی صورت نگرفت بلکه تخلف شد، اما متاسفانه بعضی افراد در آن سال با سوژه قرار دادن انتخابات خواستند طوری تسویه حساب شخصی کنند. وی افزود: بنده خود به تخلف در انتخابات اذعان دارم اما برای اثبات تخلف باید به مراجع قانونی مراجعه کرد و بنده منتظرم تا به پرونده سال ٨٨ به صورت دقیق پرداخته شود. وی در پاسخ به این سوال که چرا در جریان آن‌چه «فتنه ٨٨» خوانده می‌شود، سکوت کرد، گفت: در آن هنگام ترجیح دادم سکوت آگاهانه داشته باشم، در جریان فتنه اگر بنده موضع‌گیری می‌کردم وضعیت آشفته‌تر می‌شد.

عارف در جمع دانشجویان یزدی مقیم تهران (+):

یک نامزد پیروز هیچ‌گاه نمی‌گوید در انتخابات تقلب شده  و به گفته وی نامزد شکست خورده‌ هم نمی‌گوید که در انتخابات تقلب نشده است. وی با بیان اینکه وظیفه نهادهای اجرایی و نظارتی پاسداری از رای مردم است، گفت: هیچ مرجعی نمی‌گوید اگر تخلف و تقلبی صورت گرفت، پیگیری نشود اگر حقمان در انتخابات نادیده گرفته شد، مطمئن باشید تا آخرین مرحله از طریق مکانیزم‌های قانونی پیگیری می‌کنیم و صد البته اعتقادم بر این نیست برای نظامی که آن را قبول داریم و برای احقاق حق خود مردم را به خیابان بیاوریم.

همانطورکه مشاهده می کنید وی نه تنها تقلب در انتخابات سال ۸۸ را به کلی رد میکند بلکه مانند مقام های حکومتی و رسانه های وابسته به آنها، وقایع آن سال و اعتراض های مردمی را «فتنه» می نامد. او معتقد است که باید موضوع از طریق مراجع قانونی دنبال می شد، گویی مرجع قانونی که اینجا شورای نگهبان باید باشد، خیلی منصفانه و بی طرفانه عمل می کند!!

وی در یکی دیگر از سخنرانی های اخیر خود در ساری در پاسخ به این سوال که «در صورتی که مطمئن شوید در انتخابات تقلب صورت گرفته، چه اقدامی انجام می‌دهید»، می گوید (+):

تدبیر بر این است اگر مطمئن شویم در انتخابات تقلب صورت گرفته، جوانان به خیابان نیایند.

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: