بایگانی برچسب‌ها: زندانی سیاسی

مهدی خزعلی بالاخره پشت ضحاک را به خاک مالید

مهدی خزعلی آزاد شد

دکتر مهدی خزعلی که برای بار چندم و به دلایل واهی در دیماه امسال به زندان افتاده بود، از همان ابتدای بازداشت دست به اعتصاب غذا زد و علیرغم تحمل فشار جسمی و روحی زیاد در نتیجه حضور در سلول انفرادی، بازجویی های طاقت فرسا و حمله قلبی نهایتا موفق شد پس از ۷۰ روز اعتصاب غذای تر و خشک، پشت دیکتاتور را به خاک بمالد.

او با استقامت و اراده پولادین خود موفق شد خواست خود را بر حاکمیت جمهوری اسلامی تحمیل کرده و آنها را مجبور کند که او را آزاد کنند. او از همان زمان بازداشت گفته بود که تا زمان شهادت و به نشانه اعتراض، اعتصاب غذا خواهد کرد. این است قدرت اعتصاب غذا. این است قدرت اراده. زنده باد مهدی خزعلی و به امید آزادی همه زندانیان سیاسی و عقیدتی و نابودی جمهوری اسلامی در سال جدید!

مطلب قبلی:

مهدی خزعلی در اعتصاب غذا

بسیج؛ از رشادت و دلاوری تا مزدوری و سرکوب مردم!

اوایل جنگ جایی درست شده بود به نام بسیج که مردم عادی از طریق اونجا آماده میشدند که به جنگ با دشمن خارجی بروند و از مملکتشون دفاع کنند. هرکسی از این طریق به جبهه اعزام میشد بهش میگفتند «بسیجی». اون موقع اسم بسیجی به خاطر دفاع از وطن شرف داشت، ارج و قرب داشت.

امروز اما اسم بسیج ما را به یاد باتوم و گاز اشک آور و تفنگ پینتبال میندازه. یاد گروه فشار و بازجوی توی زندان اوین و شکنجه زندانیان سیاسی میندازه. بی شک میان بسیجی زمان جنگ با بسیجی امروز به اندازه رشادت و دلاوری تا مزدوری و بی شرفی تفاوت وجود داره.

اون موقع بسیج «نیروی مردمی» بود، الان بسیج اینطور که خودشون هم اذعان میکنند «نیروی ولایی» هست. یعنی اون موقع از مردم دفاع میکرد، الان از ولایت دفاع میکنه! دلم میخواهد ببینم اگر خدای نکرده بار دیگر نیروی خارجی به ایران حمله کرد، یکی از این بسیجی های امروزی برای دفاع از ایران جرات میکنه از خونش بیاد بیرون یا نه!

آمادگی بسیجیان برای مبارزه با دشمن خارجی و دفاع از وطن - ۳۰ سال پیش

آمادگی بسیجیان برای حمله به مردم و سرکوب هموطنان خود - امروز

«فراخوان برگزاری روز جهانی وبلاگ‌نویسان زندانی Call for Global Day of Detained Bloggers»

۱۶ نوامبر روز همبستگی با وبلاگنویسان زندانی - Nov. 16th, Solidarity With Arrested Bloggers

دسترسی آزاد به دنیای اطلاعات، یکی از حقوق بنیادین بشر امروزی به‌شمار می‌آید. در این می‌ان، اینترنت و به تبع آن، فضای وبلاگ‌های شخصی مسیری روشن به سوی تحقق این حق حیاتی و گسترش آزادی بیان گشوده است. حکومت‌های خودکامه علاوه بر محدود کردن همهٔ رسانه‌ها و ابزارهای خبررسانی مستقل، دستگیری و شکنجهٔ خبرنگاران و نویسندگان، به سرکوب، سانسور و فیلترینگ در فضای اینترنت نیز پرداخته‌اند و فعالان این عرصه من‌جمله وبلاگ نویسان را با مشکلات جدی مواجه ساخته‌اند. در چنین شرایطی، مسئولیت انسانی ما حکم می‌کند که از آزادی بیان در فضای حقیقی و مجازی و حق دسترسی افراد و ملت‌ها به دنیای آزاد اینترنت دفاع نموده و از وبلاگ‌نویسانی که قربانی سیاست‌های سرکوبگرانهٔ دولت‌های خودکامه شده‌اند بصورت جدی حمایت نماییم.

از این‌رو، جمعی از وبلاگ‌نویسان ایرانی از تمامی وبلاگ‌نویسان، کنشگران مدنی و نهادهای حقوق بشری، روزنامه‌نگاران و اهالی رسانه، دعوت می‌نمایند تا پویشی فعالانه در جهت حمایت از وبلاگ‌نویسان در بند شکل دهند و همبستگی و همراهی خود را با آن‌ها اعلام نمایند. وبلاگ نویسان ایرانی از این جهت آغازگر این دعوت شده‌اند که هم اکنون با شرایط بسیار دشواری مواجه هستند و تعداد زیادی از وبلاگ نویسان ایرانی از جمله کوهیار گودرزی، حسین رونقی ملکی، محمدصدیق کبودوند و سخی ریگی و بسیاری دیگر در زندان‌های حکومت جمهوری اسلامی ایران و تحت سخت‌ترین شکنجه‌ها به سر می‌برند. یادآوری می‌کنیم که سایر وبلاگ‌نویسان نیز همواره در معرض تهدیدهای نهادهای امنیتی و نظامی قرار دارند. این سرکوب البته محدود به ایران نمی‌شود و در برخی دیگر از کشورهای دنیا که گرفتار حکومت‌های دیکتاتوری هستند نیز وضعیتی مشابه حاکم است. علاوه بر جمهوری اسلامی ایران، کشورهایی همچون برمه، چین، کوبا، کره شمالی، ویتنام، عربستان سعودی، سوریه، ترکمنستان و ازبکستان نیز از دشمنان آزادی دسترسی به اطلاعات و آزادی بیان در اینترنت به شمار می‌روند و از طریق سرکوب و زندانی کردن فعالان فضای مجازی، گسترش سانسور در اینترنت و ایجاد اختلال و کندی در آن، محیط اینترنت را به شدت کنترل می‌کند.

امید رضا میر صیافی، وبلاگ نویس بازداشت شده توسط نهادهای امنیتی حکومت جمهوری اسلامی ایران، در سال ۲۰۰۹ میلادی در زندان گوهردشت بر اثر فشار روانی و عدم دریافت کمک‌های پزشکی به قتل رسیده است و جهان هنوز قتل محمد نبوس در لیبی و زکریا راشد حسن العشیری در بحرین را در زندان‌های کشورهای متبوعشان در جریان جنبش آزادی‌خواه کشورهای عربی فراموش نکرده است. بی‌تردید کنشگران وب و وبلاگنویسان بسیاری هم بدون این‌ که نامی از آن‌ها آورده شود، ناشناخته و گمنام، تهدید، زندانی، شکنجه و کشته شده‌اند.

لذا ما پیشنهاد می‌کنیم روز۱۶ نوامبر به عنوان روز جهانی همبستگی با وبلاگ‌نویسان زندانی نامگذاری شده، از ابزار‌های و ظرفیت‌های ممکن برای خبررسانی دربارهٔ اوضاع وبلاگ نویسان زندانی در ایران و سراسر دنیا حداکثر بهره برداری و از اهرم‌های موجود برای آزادی آن‌ها استفاده شود.

همچنین از بلاگر‌ها، فعالین حقوق بشری و مدنی و سازمان‌ها و انجمن‌ها و وب سایت‌ها می‌خواهیم به این حرکت و فراخوان بپیوندند و برای نشر آن، هر گونه که مایلند، از طریق ترجمهٔ این اطلاعیه و سایر اخبار مربوط، ساختن کلیپ یا انعکاس آن در رسانه‌های نوشتاری، دیداری و شنیداری به پیشبرد اهداف این برنامه کمک نمایند. همچنین چنانچه اطلاعاتی از وبلاگ‌نویسان زندانی در هر گوشه‌ای از جهان دارند، در اختیار سازمان دهندگان این برنامه قرار دهند و خود نیز نسبت به اطلاع‌رسانی درباره نقض این حقوق اولیهٔ انسانی اقدام نمایند.

امیدواریم که همبستگی جهانی با وبلاگ نویسان زندانی، بتواند نسبت به اطلاع رسانی درباره وضعیت آن‌ها موثر واقع‌شود و نهایتا فشار افکار عمومی و نهادهای بین المللی منجر به آزادی و یا حداقل بهبود وضعیت آن‌ها شود.

کمیته همبستگی جهانی با وبلاگ نویسان زندانی

برای پیوستن به امضاکنندگان می‌توانید این فرم را پر کنید.

لینک صفحه  اصلی فراخوان برگزاری روز جهانی وبلاگ‌نویسان زندانی

—————————————————————————————————————————————

Free access to the world of Information, considered as one of the fundamental human rights in today’s world. Meanwhile, the Internet and consequently, weblogs have opened a clear path towards the realization of right to life and freedom of expression. Authoritarian regimes in addition to restricting all independent media, arrest and persecution of journalists and writers, deal with the suppression, censorship and Internet filtering, and have caused serious problems for activists and bloggers. Under this circumstance, our responsibility is to defend freedom of speech in the virtual and real world and right of access to the free Internet for groups and individuals, Beside supporting the bloggers who have been serious victims of oppressive policies of dictator regimes.

Thus, a group of Iranian bloggers invite all bloggers, civil and human rights activists, journalists and the media, to an active movement in order to support the imprisoned bloggers and announce solidarity with them.

Iranian bloggers are facing intricate situations and lots of them as: Koohyar Goudarzi, Hossein Ronaghi Maleki, Mohammad Sadig Kaboudvand, Sakhi Rigi and so many others jailed in the Islamic Republic of Iran detention houses under the cruelest forms of tortures, so we have decided to start this call to action.

Also be noted that other bloggers are frequently subjected to military and security threats. This repression is not limited in Iran and in some other countries that are plagued the ruling dictatorship there are similar conditions.  In addition to the Islamic republic of Iran, countries such as Burma , China, Cuba, North Korea, Vietnam, Saudi  Arabia, Syria, Turkmenistan and Uzbekistan are also considered opponents of free access to information and freedom of speech. They take sever control over the Internet through repression and imprisonment of Internet activists, censorship of the internet and impede people to access the Internet

Omid Reza MirSiafi, arrested Iranian blogger in 2009, imprisoned in Gohar-Dasht, Karaj penitentiary, has been murdered by security forces due to stress and lack of medical assistances. And the world still remembers the killing of Mohammad Naboos in Libya, and also Hassan-El-Ashiri, a Bahraini blogger in prison during the course of Arab countries uprising movement in Middle East and North Africa. Undoubtedly, many unknown Internet activists and bloggers, still without a name in hand, have been threatened, imprisoned, tortured and killed.

Therefore, we recommend November the 16th to be named as International Solidarity Day with Jailed bloggers to gain benefit of the possible tools and capabilities for spreading news about the bloggers imprisoned in Iran and around the world and leverage the maximum benefit for their release.

The bloggers, human rights activists, civil society organizations and associations and Web sites are welcomed to join this cause. For spreading manifest they are free for translating this paper and other news, making video clips, or reflecting it on the media regarding to the progress of this plan. And also If anyone has any Information and news about a jailed blogger start to spreading news forward and let the Organizing executers of this program to know.  Finally, we hope the solidarity with Jailed bloggers, could affect their condition in jails, and consequently, due to pressure of local as well as international public opinion and active monitoring of international human rights organizations and NGOs, result into a betterment in their detention condition and subsequently their freedom.

Global Solidarity with detained Bloggers Committee.

Join us here

The Campaign page can be found here.

سالروز تولد شیخ مهدی کروبی

امروز ۱۴ مهرماه مصادف است با هفتاد و چهارمین سالروز تولد مهدی کروبی. مردی که من برایش احترام زیادی قائلم. او کسی است که به شهادت افراد متعدد چه در زمان تصدی ریاست مجلس شورای اسلامی در مجالس سوم و ششم و چه پس از آنها زمانی که به نشانه اعتراض به حاکمیت همه مسندهای حکومتی خود را واگذار کرد، همواره سعی میکرد تا جایی که نفوذ دارد و صرفنظر از هرگونه اختلاف سلیقه یا دیدگاه به وساطت زندانیان سیاسی رفته و برای آنها مرخصی، تخفیف مجازات یا آزادی بگیرد و یار و یاور خانواده آنها باشد. شاید چون خودش در زمان رژیم سابق یک زندانی سیاسی بود و لذا به خوبی درد و رنج خانواده آنها را درک میکند.

برای نمونه کروبی در نامه سرگشاده ۲۹ خرداد ۱۳۸۴ خود به علی خامنه ای مینویسد:

«در هر شرایطی حتی دفاع از حقوق شهروندی کسانی که با آنها اختلاف عقیده دارم – چه متحجران و چه سکولارهای مخالف حکومت دینی – را فراموش نخواهم کرد و بعنوان یک وظیفه بر آن پافشاری می نمایم.»

ارادت من به وی اما پس از انتخابات ریاست جمهوری گذشته که با تقلب گسترده به نفع کاندیدای مورد حمایت رهبری همراه بود، چه بسا بیشتر هم شد. در عرض دو سال و نیم گذشته پس از انتخابات، او هیچ گاه دم فرو نبست و همواره به تقلب، دروغ، سرکوب و کشتار مردم واکنش نشان داد. به دیدار خانواده زندانیان سیاسی میرفت و به آنها دلداری میداد. هیچ گاه حاضر نشد سر تعظیم به ساحت دیکتاتور بزرگ خم کند و از رای مردم چشم بپوشد و از اعتراض و انتقاد نسبت به عملکرد حاکمیت باز بایستد.

افشای گسترده شکنجه ها و تجاوزهای جنسی در زندانها توسط مهدی کروبی در تابستان ۸۸ بی شک یکی از بزرگترین ضربه های کاری به حیثیت پوشالی نظامی که داعیه اخلاق مداری اش گوش فلک را پر کرده بود را وارد ساخت. چیزی که تا پیش از آن اگر کسی هم میدانست جرات نمیکرد آن را علنی کند، با صدای بلند و رسا توسط مهدی کروبی رسانه ای شد و در نتیجه خشم شدید حاکمیت را برانگیخت. در نتیجه این افشاگری ها، اعتراض ها و سرخم نکردن ها، در نهایت حاکمیت جور و ستم وی و همسرش را به حصر خانگی کشید. حصری غیر قانونی که بیش از ۲۳۵ روز از آغاز آن میگذرد!

شیخ عزیز تولدت مبارک!

مهدی کروبی

فضا را عوض کنید!

فضا را عوض کنید! مرگ یک شخصیت ملی در زندان، بر اثر اعتصاب عذا، اتفاقی نیست که طبع شاعری و رمانتیک ما را برانگیزد. جوابش این نیست که بنشینیم و بگردیم چطور می‌شود با نام کوچک قربانی جمله‌ای موزون و قافیه دار بسازیم، یا چگونه با آرایه و ایهام اسمش را به یک بیت حافظ یا یک آیه قرآن منتسب کنیم، یا از او عکسی با لبخند و در حال خداحافظی بیابیم که برای «وال‌ فیس بوک»مان پوسترش کنیم. این یک بازی بچگانه نیست که دو روز در فضای مجازی سرگرممان کند و تمام شود. مجال فخرفروشی و هنرنمایی نخبگان و سوت آغاز مسابقه خلاقیت ادبی روزنامه نگاران هم نیست. مرگ یک زندانی سیاسی بر اثر اعتصاب غذا فاجعه ایست که در هر کجای دیگر دنیا اگر رخ می‌داد مسیر تاریخ را عوض می‌کرد.

به جنبش‌های ضد استعماری نیمهٔ دوم قرن اخیر نگاه. کنید. به انقلاب‌های اجتماعی و جنبش‌های دانشجویی اروپای دهه شصت و هفتاد نگاه کنید. به جنبش‌های ضد جنگ و صلح طلب از ویتنام گرفته تا عراق نگاه کنید. به تاثیر اعتصاب گاندی، لوترکینگ، سزار چاوز، ماریون دانلوپ، بابی سندز… نگاه کنید! ببینید چگونه اعتصاب غذا در تاریخ مبارزات بشر همواره وسیله‌ای بوده که با مسالمت آمیز‌ترین روش مقتدر‌ترین کشورهای استعمارگر و خشن‌ترین دیکتاتوری‌های نظامی جهان را به زانو در آورده است. این گونه مردن‌ها وجدان‌ها بیدار کرده است. جنبش‌ها برانگیخته است. دانشگاه‌ها به هم ریخته است. تحصن‌ها در پی داشته است. آتش‌ها به پا کرده است. ملت‌ها فراخوانده است… چگونه است که در کشور ما که تا همین چند سال پیش اعتصاب غذای گنجی‌ها و سازگارا‌ها هنوز خواب از چشمان حاکمان می‌ربود و وادار به تمکینشان می‌کرد، امروز مرگ ایثارگرانهٔ یک شخصبت ملی با سابقه در حد هدی صابر هم دیگر خم به ابروی کسی نمی آورد؟ آیا جوابش جز این است که حاکمان دیگر خوب می‌دانند که ‌‌نهایت واکنش‌های ما به بد‌ترین و سخت‌ترین فجایع هم جز در فضای مجازی و جز با صنعات ادبی تهی و احساسی نخواهد بود؟!

صابر نمرده است که روضه خوانش شویم. نمرده است که فضای کشور را بیش از آنچه هست به خماری و غم پرستی و مرثیه خوانی و زنجموره و استغاثه و مظلوم نمایی آلوده کنیم. او در پی تحرکی بوده است که داریم به زیر این بارهای احساسی و تلقین‌های ناتوانی خفه‌اش می‌کنیم. او تحرک و پویایی می‌خواسته و ما به روضه و مرثیه راضی شده‌ایم… فضا را عوض کنید.

برگرفته از فیسبوک شخصی آقای رضا نصری

تحریم های جدید آمریکا بر علیه سپاه، بسیج و نیروی انتظامی جمهوری اسلامی

روز پنج شنبه ۹ ژوئن ۲۰۱۱ دولت آمریکا اعلام کرد که تحریمهای جدیدی را بر جمهوری اسلامی اعمال کرده است. این تحریمها بر روی سپاه پاسداران، نیروی مقاومت بسیج و نیروی انتظامی ایران وضع شده است. همچنین اسماعیل احمدی مقدم فرمانده نیروی انتظامی ایران نیز به لیست افراد تحریمی آمریکا اضافه شده است.

هیلاری کلینتون وزیر امور خارجه آمریکا میگوید در حالیکه سران رژیم جمهوری اسلامی ریاکارانه معترضان در دیگر کشورها را تشویق میکنند، بسیاری از شهروندان ایرانی از جمله کسانی که در خود انقلاب ایران سهیم بوده‌اند،هم‌اکنون به دلیل دیدگاههای متفاوت با سران جمهوری اسلامی به عنوان زندانی سیاسی در زندان به سر میبرند. همچنین ایرانیان زیادی بر پایه اتهامات واهی و بدون طی مراحل قضایی مرتبط، به اعدام محکوم میشوند.کلینتون میگوید ایالات متحده آمریکا در کنار تمام ایرانیانی میباشد که به دنبال حکومتی پایبند به حقوق بشر هستند، حکومتی که عزت انسانی را پاس داشته و به آزادی نوع بشر احترام میگذارد. او از جمهوری اسلامی خواست که به این روند مستمر حقوق بشر و ریاکاری سیاسی پایان دهد.

منبع: ترجمه از سی ان ان

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: