بایگانی برچسب‌ها: حسین رونقی ملکی

از هزینه ۲ میلیارد دلاری برای طلاکاری گنبد و گسترش صحن حرم در عراق تا زندگی زلزله زدگان آذربایجانی در چادر و مقابله با برف و سرما

پرده اول: شش سال پیش وقتی جنگ ۳۳ روزه اسرائیل و حزب الله لبنان به پایان رسید، جمهوری اسلامی سیل بی امانی از کمک های نقدی و غیر نقدی را روانه جنوب لبنان کرد به گونه ای که برخی گزارش ها حاکی از تکمیل بازسازی خانه های ویران شده در کمتر از چند ماه داشت. در حالی ایران کلیه هزینه های بازسازی جنوب لبنان را تامین کرد که در آمد سرانه این کشور ۹۰۰۰ دلار در سال یعنی بیش از دو برابر درآمد سرانه هر ایرانی است. رقم دقیق هزینه شده از سوی ایران مشخص نیست اما برآوردها از هزینه حدودا ۱ میلیارد دلاری حکایت دارد که خوب البته دیگه هیچ وقت به کشور باز نخواهد گشت.

اما آیا مقام های حکومتی همه جا این چنین به یاری آسیب دیدگان میشتابند؟ آیا حاضرند برای مردم داخل کشور هم همین هزینه ها را بکنند؟

پرده دوم: دو ماه پیش زلزله ای نه چندان قوی استان آذربایجان شرقی در شمال غرب کشور را لرزاند. اگرچه زلزله قوی نبود اما به دلیل عدم رعایت اصول مهندسی در ساختمان سازی و استاندارد نبودن سازه ها خسارات زیادی به بار آورد، دهها تن کشته و هزاران نفر بی خانمان شدند. اگرچه برای کنترل احساسات جریحه دار شده عمومی و به منظور جلوگیری از تجمع داوطلبان امداد رسان از میان مردم و به تبع آن احتمال پیدایش اعتراض های خودجوش بر ضد حکومت، قول های فراوانی از جانب مقام های حکومتی مبنی بر بازسازی سریع خانه ها و اماکن تخریب شده و رسیدگی فوری به وضعیت زلزله زدگان منتشر شد و حتی شخص خامنه ای در حرکتی تبلیغاتی در منطقه حضور یافت، اما عملا تاکنون حکومت هیچ حرکت جدی در جهت حل مشکلات آسیب دیدگان انجام نداده است. نه تنها هیچ حرکتی نکرده است که حتی داوطلبان مردمی از جمله حسین رونقی ملکی که برای کمک به زلزله زدگان به منطقه رفته بودند به دفعات مورد ضرب و شتم نیروهای امنیتی قرار گرفته و حتی بازداشت شده اند. از سوی دیگر مجلس فرمایشی که زیر نظر مستقیم دفتر رهبری فعالیت میکند، در حرکتی ننگین و ضد مردمی، فوریت طرح تسریع در بازسازی اماکن تخریب شده و کمک به آسیب دیدگان را رد نمود!!

پرده سوم: روز گذشته حکومت از در دست اجرا بودن دو پروژه بسیار بزرگ با پول ایران در عراق پرده برداشته است. یکی از این پروژه ها، ساخت ۲۰۰ هزار متر مربع  صحن جدید برای حرم امام علی در نجف به ارزش۷۵۰ میلیارد تومان و دیگری پروژه طلاکاری گنبد و ساخت رواق های «حرمین عسگرین» به ارزش ۱۵۰۰ میلیارد تومان میباشد.

هزینه هنگفت بلاعوض ۲۰۰۰ میلیارد تومانی حکومت در یک کشور خارجی برای طلاکاری گنبد و ساخت صحن به مساحت ۲۰۰ هزار متر مربع بر سر مزار چند عرب مرده در حالی صورت میگیرد که مردم زلزله زده آذربایجان در سرمای زیر صفر درجه این استان در چادر زندگی میکنند و هر شب هزاران بار به خود میلرزند تا اینکه آفتاب طلوع کند و روز سخت دیگری را آغاز کنند. زلزله زدگان از روی ناچاری و برای مقابله با سرما مجبور به استفاده از وسایل گرمایشی در داخل چادر هستند؛ کاری که بسیار خطرناک است و تاکنون دستکم در یک مورد منجر به مرگ یک کودک خردسال بر اثر آتش سوزی در چادر شده و جان دیگر زلزله زدگان را هم به دلیل احتمال آتش سوزی و هم به دلیل احتمال خفگی ناشی از تولید شدن گازهای سمی در داخل چادر تهدید میکند.

با توجه به موارد ذکر شده در بالا فکر کنم بی مورد نباشد اگر حکومت کنونی را حکومتی ضد ایرانی بنامیم که تنها دغدغه لبنان، عراق، حزب الله، حماس و دیگر کشورهای اسلامی و یا آفریقایی را دارد و هیچ اعتنایی به وضعیت مردم ایران و رنج و دشواری روزمره آنها نمیکند. مگر کل هزینه ساخت خانه برای چند هزار نفری که بر اثر زلزله خانه و کاشانه خود را از دست داده اند چقدر است؟! یعنی از ۲۰۰۰ میلیاردی که حکومت برای طلاکاری گنبد در عراق خرج میکند، بیشتر است…؟!

در همین زمینه:

ورزقان: تعداد امامزاده ۵۰، تعداد بیمارستان صفر ، اهر: تعداد امامزاده ۴۱، تعداد بیمارستان ۱

خریت نه تنها علف خوردن است! مالیدن گرد و غبار حرم امام رضا به بدن و سر و صورت کودکان سرطانی…!

کارهای مفیدی که با ۱۳ میلیارد تومان پول صرف شده برای ساخت ضریح جدید امام حسین میشد انجام داد

از انداختن جواهرات «نذری» به داخل ضریح تا یک و نیم میلیاردی که پسر آیت الله به دختر جوان داد!

حکومتی که با همه چیز حتی زلزله با نگاه امنیتی برخورد می‌کند، پایگاه سست اجتماعی خود را به تصویر می‌کشد!

حکومت به چنان زبونی و ترسی گرفتار شده است که از تشکیل هرگونه تجمع فعالان حقوق بشر و حتی فعالان اجتماعی وحشت دارد، خواه این تجمع برای برگزاری دعای کمیل باشد یا تجمع مادران عزادار پارک لاله! حالا هم کار به جایی رسیده که کسانی که داوطلبانه و از روی نوع دوستی برای کمک به زلزله زدگان آذربایجان به آن منطقه رفته بوده‌اند را بازداشت می‌کند!

این همه بگیر و ببند و خفقان تنها نشانه یک چیز است و آن عدم اعتماد به نفس در نزد سران رژیم، ترس آنها از سرنگونی و اذعان تلویحی به این موضوع است که پایه‌های رژیم سست تر از این حرفهاست که فکرش را بکنید! رژیمی که با همه چیز از ورزش گرفته تا مساله حجاب، دریاچه ارومیه و حتی زلزله با نگاه امنیتی برخورد می‌کند، بی آنکه بداند پایگاه سست اجتماعی خود را به تصویر می‌کشد!

گویا حسین رونقی ملکی عزیز هم با آن وضعیت خراب کلیه‌اش در آنجا حضور داشته است. درود به شرفش!

در ارتباط با این خبر: حمله ماموران امنیتی به کمپ نیروهای مردمی و بازداشت ۳۵ نفر در مناطق زلزله زده

مطالب مرتبط:

ورزقان: تعداد امامزاده ۵۰، تعداد بیمارستان صفر ، اهر: تعداد امامزاده ۴۱، تعداد بیمارستان ۱

زلزله، شب قدر و لزوم کسب اجازه از رئیس جمهور برای امدادرسانی؟!

تهدید، ارعاب، صدور فتوای ارتداد و حالا گروگانگیری؛ آیا این همه نشانه وحشت و استیصال رژیم نیست؟

«فراخوان برگزاری روز جهانی وبلاگ‌نویسان زندانی Call for Global Day of Detained Bloggers»

۱۶ نوامبر روز همبستگی با وبلاگنویسان زندانی - Nov. 16th, Solidarity With Arrested Bloggers

دسترسی آزاد به دنیای اطلاعات، یکی از حقوق بنیادین بشر امروزی به‌شمار می‌آید. در این می‌ان، اینترنت و به تبع آن، فضای وبلاگ‌های شخصی مسیری روشن به سوی تحقق این حق حیاتی و گسترش آزادی بیان گشوده است. حکومت‌های خودکامه علاوه بر محدود کردن همهٔ رسانه‌ها و ابزارهای خبررسانی مستقل، دستگیری و شکنجهٔ خبرنگاران و نویسندگان، به سرکوب، سانسور و فیلترینگ در فضای اینترنت نیز پرداخته‌اند و فعالان این عرصه من‌جمله وبلاگ نویسان را با مشکلات جدی مواجه ساخته‌اند. در چنین شرایطی، مسئولیت انسانی ما حکم می‌کند که از آزادی بیان در فضای حقیقی و مجازی و حق دسترسی افراد و ملت‌ها به دنیای آزاد اینترنت دفاع نموده و از وبلاگ‌نویسانی که قربانی سیاست‌های سرکوبگرانهٔ دولت‌های خودکامه شده‌اند بصورت جدی حمایت نماییم.

از این‌رو، جمعی از وبلاگ‌نویسان ایرانی از تمامی وبلاگ‌نویسان، کنشگران مدنی و نهادهای حقوق بشری، روزنامه‌نگاران و اهالی رسانه، دعوت می‌نمایند تا پویشی فعالانه در جهت حمایت از وبلاگ‌نویسان در بند شکل دهند و همبستگی و همراهی خود را با آن‌ها اعلام نمایند. وبلاگ نویسان ایرانی از این جهت آغازگر این دعوت شده‌اند که هم اکنون با شرایط بسیار دشواری مواجه هستند و تعداد زیادی از وبلاگ نویسان ایرانی از جمله کوهیار گودرزی، حسین رونقی ملکی، محمدصدیق کبودوند و سخی ریگی و بسیاری دیگر در زندان‌های حکومت جمهوری اسلامی ایران و تحت سخت‌ترین شکنجه‌ها به سر می‌برند. یادآوری می‌کنیم که سایر وبلاگ‌نویسان نیز همواره در معرض تهدیدهای نهادهای امنیتی و نظامی قرار دارند. این سرکوب البته محدود به ایران نمی‌شود و در برخی دیگر از کشورهای دنیا که گرفتار حکومت‌های دیکتاتوری هستند نیز وضعیتی مشابه حاکم است. علاوه بر جمهوری اسلامی ایران، کشورهایی همچون برمه، چین، کوبا، کره شمالی، ویتنام، عربستان سعودی، سوریه، ترکمنستان و ازبکستان نیز از دشمنان آزادی دسترسی به اطلاعات و آزادی بیان در اینترنت به شمار می‌روند و از طریق سرکوب و زندانی کردن فعالان فضای مجازی، گسترش سانسور در اینترنت و ایجاد اختلال و کندی در آن، محیط اینترنت را به شدت کنترل می‌کند.

امید رضا میر صیافی، وبلاگ نویس بازداشت شده توسط نهادهای امنیتی حکومت جمهوری اسلامی ایران، در سال ۲۰۰۹ میلادی در زندان گوهردشت بر اثر فشار روانی و عدم دریافت کمک‌های پزشکی به قتل رسیده است و جهان هنوز قتل محمد نبوس در لیبی و زکریا راشد حسن العشیری در بحرین را در زندان‌های کشورهای متبوعشان در جریان جنبش آزادی‌خواه کشورهای عربی فراموش نکرده است. بی‌تردید کنشگران وب و وبلاگنویسان بسیاری هم بدون این‌ که نامی از آن‌ها آورده شود، ناشناخته و گمنام، تهدید، زندانی، شکنجه و کشته شده‌اند.

لذا ما پیشنهاد می‌کنیم روز۱۶ نوامبر به عنوان روز جهانی همبستگی با وبلاگ‌نویسان زندانی نامگذاری شده، از ابزار‌های و ظرفیت‌های ممکن برای خبررسانی دربارهٔ اوضاع وبلاگ نویسان زندانی در ایران و سراسر دنیا حداکثر بهره برداری و از اهرم‌های موجود برای آزادی آن‌ها استفاده شود.

همچنین از بلاگر‌ها، فعالین حقوق بشری و مدنی و سازمان‌ها و انجمن‌ها و وب سایت‌ها می‌خواهیم به این حرکت و فراخوان بپیوندند و برای نشر آن، هر گونه که مایلند، از طریق ترجمهٔ این اطلاعیه و سایر اخبار مربوط، ساختن کلیپ یا انعکاس آن در رسانه‌های نوشتاری، دیداری و شنیداری به پیشبرد اهداف این برنامه کمک نمایند. همچنین چنانچه اطلاعاتی از وبلاگ‌نویسان زندانی در هر گوشه‌ای از جهان دارند، در اختیار سازمان دهندگان این برنامه قرار دهند و خود نیز نسبت به اطلاع‌رسانی درباره نقض این حقوق اولیهٔ انسانی اقدام نمایند.

امیدواریم که همبستگی جهانی با وبلاگ نویسان زندانی، بتواند نسبت به اطلاع رسانی درباره وضعیت آن‌ها موثر واقع‌شود و نهایتا فشار افکار عمومی و نهادهای بین المللی منجر به آزادی و یا حداقل بهبود وضعیت آن‌ها شود.

کمیته همبستگی جهانی با وبلاگ نویسان زندانی

برای پیوستن به امضاکنندگان می‌توانید این فرم را پر کنید.

لینک صفحه  اصلی فراخوان برگزاری روز جهانی وبلاگ‌نویسان زندانی

—————————————————————————————————————————————

Free access to the world of Information, considered as one of the fundamental human rights in today’s world. Meanwhile, the Internet and consequently, weblogs have opened a clear path towards the realization of right to life and freedom of expression. Authoritarian regimes in addition to restricting all independent media, arrest and persecution of journalists and writers, deal with the suppression, censorship and Internet filtering, and have caused serious problems for activists and bloggers. Under this circumstance, our responsibility is to defend freedom of speech in the virtual and real world and right of access to the free Internet for groups and individuals, Beside supporting the bloggers who have been serious victims of oppressive policies of dictator regimes.

Thus, a group of Iranian bloggers invite all bloggers, civil and human rights activists, journalists and the media, to an active movement in order to support the imprisoned bloggers and announce solidarity with them.

Iranian bloggers are facing intricate situations and lots of them as: Koohyar Goudarzi, Hossein Ronaghi Maleki, Mohammad Sadig Kaboudvand, Sakhi Rigi and so many others jailed in the Islamic Republic of Iran detention houses under the cruelest forms of tortures, so we have decided to start this call to action.

Also be noted that other bloggers are frequently subjected to military and security threats. This repression is not limited in Iran and in some other countries that are plagued the ruling dictatorship there are similar conditions.  In addition to the Islamic republic of Iran, countries such as Burma , China, Cuba, North Korea, Vietnam, Saudi  Arabia, Syria, Turkmenistan and Uzbekistan are also considered opponents of free access to information and freedom of speech. They take sever control over the Internet through repression and imprisonment of Internet activists, censorship of the internet and impede people to access the Internet

Omid Reza MirSiafi, arrested Iranian blogger in 2009, imprisoned in Gohar-Dasht, Karaj penitentiary, has been murdered by security forces due to stress and lack of medical assistances. And the world still remembers the killing of Mohammad Naboos in Libya, and also Hassan-El-Ashiri, a Bahraini blogger in prison during the course of Arab countries uprising movement in Middle East and North Africa. Undoubtedly, many unknown Internet activists and bloggers, still without a name in hand, have been threatened, imprisoned, tortured and killed.

Therefore, we recommend November the 16th to be named as International Solidarity Day with Jailed bloggers to gain benefit of the possible tools and capabilities for spreading news about the bloggers imprisoned in Iran and around the world and leverage the maximum benefit for their release.

The bloggers, human rights activists, civil society organizations and associations and Web sites are welcomed to join this cause. For spreading manifest they are free for translating this paper and other news, making video clips, or reflecting it on the media regarding to the progress of this plan. And also If anyone has any Information and news about a jailed blogger start to spreading news forward and let the Organizing executers of this program to know.  Finally, we hope the solidarity with Jailed bloggers, could affect their condition in jails, and consequently, due to pressure of local as well as international public opinion and active monitoring of international human rights organizations and NGOs, result into a betterment in their detention condition and subsequently their freedom.

Global Solidarity with detained Bloggers Committee.

Join us here

The Campaign page can be found here.

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: