بایگانی برچسب‌ها: اقتصاد

اگر دیدید عده زیادی رای دادند تعجب نکنید! اما چرا؟

منطق حکم میکند وقتی یک بار به شعورت توهین شد، نظرت نادیده گرفته شد و بعد در جواب اعتراض با باتوم کتکت زدند و بهت گلوله شلیک کردند، دیگه خودت را در معرض توهین مجدد قرار ندهی. دیگه مطابق با خواسته اونها پای صندوق رای حاضر نشوی، خلاصه دیگه دور رای دادن تو این رژیم را خط بکشی!

اما از اون طرف عقل بهت میگه اگه با رای دادن به فلانی، شرایط بهتر شد چی؟ اگه با اومدن اون فرد سرعت حرکت این ماشین به سمت دره کند شد چی؟ اگه شانس مصالحه با غربی ها و کاهش تحریم ها افزایش پیدا کرد چی؟ عقل بهت میگه حتی اگر ۱ درصد هم شانس هست، برو رای بده، حداقلش اینه که بعدا پیش خودت میگی خوب دیگه من از همه فرصتهایی که داشتم استفاده کردم!!

ببینید دوستان، مردم در رنج و سختی اند، عده زیادی که قبلا جزو طبقه متوسط محسوب میشدند حالا به نان شب خودشون هم محتاجند. دوران احمدی نژاد چنان نکبت بار بوده که پدیده جدید «شاغلین فقیر» ظهور کرده است! بیکاری بیداد میکند! در پی لج بازی و ماجراجویی هسته ای حکومت، تحریم ها روز به روز سخت تر و سخت تر و به عبارت بهتر فلج کننده شده اند، هزاران هزار میلیارد تومان چپاول میشود، بدون اینکه آب از آب تکان بخورد! همه برآوردها و همه پارامترهای اقتصادی نشان دهنده حرکت شتابان مملکت به سوی نابودی و ویرانی کامل است.

در این اوضاع وخیم اقتصادی، انتظارهای مردم به شدت کاهش یافته است، واقعیت این است که وقتی شکم ها گرسنه باشد، کلماتی چون «دموکراسی» و «حقوق بشر» بسیار لوکس به نظر میرسند! دیگر لازم نیست کسی برای جلب رای مردم، وعده فضای باز سیاسی، آزادی زندانیان، عدم برخورد با جوانان و دانشجویان و یا آزادی رسانه ها را بدهد. تنها و تنها کافی است کسی وعده ای اقتصادی بدهد، یا مردم به این باور برسند که کاندیدایی قادر به بهبود شرایط اقتصادی است، آن وقت است که به او رای میدهند. برای فردی که نگران نان شب و سیر کردن شکم خود و خانواده اش می باشد، بهره برداری تبلیغاتی حکومت از شرکت اش در انتخابات بی اهمیت است! حتی اگر یک هزارم درصد هم احتمال بدهد که با آمدن فردی ممکن است شرایط اقتصادیش اندکی بهتر شود رای خواهد داد، چون گزینه دیگری ندارد…! چون کوچکترین بهبود در شرایط اقتصادی کشور، تغییر عمده ای در سطح زندگیش ایجاد خواهد کرد. ما باید شرایط وخیمی که مردم درش به سر میبرند را در نظر بگیریم، اینکه ما شب و روز فقط داد بزنیم و بنویسیم تحریم کنید، تحریم کنید، کافی نیست. آیا ما گزینه دیگری جلوی پای این مردم گذاشته ایم؟! نه!

بحث دعوت کنندگان به تحریم، «حداکثری» و «ایده آلیستی» است در حالیکه خواست مردم در شرایط وخیم اقتصادی کنونی، «حداقلی» است! مردم داخل ایران به حداقل ها راضی هستند. وقتی کمر شما در حال شکستن در زیر بار سنگین تورم است، دغدغه فعلی شما کاهش این فشار است، نه رسیدن به یک حکومت دموکراتیک ِ ایده آل مثل کشورهای اروپایی یا داشتن ایده آل ترین شرایط انتخاباتی!! وقتی شما در حال غرق شدن هستید به هر گیاه کوچکی، به هر شاخه و برگی، حتی به هر علف هرزی متوسل میشوید شاید، فقط شاید شما را از غرق شدن نجات دهد! وضعیت مردم داخل ایران (تاکید میکنم مردم داخل ایران) الان این چنین است. با درک این شرایط اگر عده زیادی رفتند و رای دادند من تعجب نخواهم کرد….

این مطلب را هم بخوانید.

مطلب قبلی:

مخمصه نظام در تایید یا رد صلاحیت مشایی و هاشمی

آیا صرف وجود برج‌های باشکوه و ماشین‌های اسپرت و گران‌قیمت در یک شهر، نشان‌دهنده پیشرفت است؟!

خرید یک دستگاه لامبورگینی به عنوان ماشین پلیس در دوبی – مسلما وجود این ماشین پیشرفته، نشان دهنده پیشرفته بودن کشور تولیدکننده آن است و نه الزاما کشوری که صرفا آن را وارد کرده است!

من بسیار غصه میخورم وقتی می‌بینم گروهی از هموطنان ما اینقدر ظاهربین هستند که صرف وجود ساختمان‌های باشکوه و تردد ماشین‌های اسپرت در خیابان‌های امارات. قطر، کویت یا عربستان را نشان‌دهنده «پیشرفت» می‌دانند! این تفکری غلط هست، شاید نماد بیرونی پیشرفت و مدرنیته، برج و ساختمان‌های بلند و امکانات شهری فراوان باشد اما اینگونه نیست که اگر شهری به لطف فروش نفت خام، دارای برج‌های بلند و زیبا باشد و مردم ماشین‌های گران قیمت سوار شوند پس نتیجه بگیریم که بسیار پیشرفته است! در همین تهران خودمان، با وجود این فلاکت و بدبختی که اکثر ایرانیان دچارش هستند آیا صدها برج باشکوه و هزاران پورشه و مازراتی و ماشین‌های گران‌قیمت دیگر نمی بینیم؟! آیا اینها نشان‌دهنده پیشرفته بودن ایران است؟! آیا صرف وارد کردن ماشینهای پیشرفته خارجی ازطریق خارج کردن دلار بادآورده و بدون زحمت به دست آمده ی حاصل از فروش نفت، نشان‌دهنده پیشرفت است؟! پیشرفته آن کشوری است که آن ماشین را تولید کرده، نه آن کشوری که صرفا آن ماشین را وارد میکند!

ملاک پیشرفته بودن، تولید فکر و تکنولوژی، اقتصاد شکوفا، برخورداری از آزادی‌های سیاسی و اجتماعی، سطح بالای آموزش و بهداشت، جامعه پویا و عاری از تبعیض و نابرابری است.

اینکه بیش از ۹۰ درصد درآمد کشوری از فروش نفت خام باشد و کلیه محصولات مصرفی مردم آن کشور از آب آشامیدنی گرفته تا خوراکی جات و لباس و پوشاک از خارج وارد شود، به هیچ وجه نماد پیشرفتگی نیست بلکه نشان دهنده عقب‌ماندگی و وابستگی است. به هیچ وجه دشوار نیست تصور میزان فلاکت و بدبختی این کشورهای نفت خیز عربی در فردای روزی که نفت آنها تمام شود. شکی نیست که اگر به همین روند ادامه دهند قطعا با مغز به زمین خواهند خورد! آیا عدم برخورداری از سیستم دموکراتیک و حاکم بودن سیستم پادشاهی وراثتی آن هم در قرن بیست و یکم در این کشورهای عرب حاشیه خلیج فارس نشان‌دهنده پیشرفت است؟! آیا سرکوب مطبوعات و ممنوع بودن تشکیل اتحادیه‌های کارگری و اعتصاب و تجمعات صنفی و کارگری در کشوری مثل امارات یا عربستان نشان‌دهنده پیشرفت است؟! الگوی پیشرفت برای ما باید کشوری مثل ژاپن، کره جنوبی یا حتی هند و ترکیه باشد نه کشوری چون امارات! بسیار عجیب است اگر کسی حسرت این کشورهای عربی را بخورد…!

این مطلب واکنشی است به مطلب وبلاگی سعید شعبانی که در نوشته‌ای «حسرت آلود» با اشاره به اقدام پلیس در خرید یک دستگاه لامبورگینی، مدعی شده بود که امارات یک کشور «پیشرفته» شده است، در حالیکه حاکم آن چهل سال پیش در دیدار با شاه از او خواسته بوده که به قول این وبلاگ نویس «دست آنها را هم بگیرد و آنها را مانند ایران پیشرفته و آباد کند…»!

در همین زمینه:

تاریخ را سیاه و سفید نگاه نکنیم!

وجه مشترک سلطنت و امامت: انتقال قدرت و جایگاه ویژه از طریق «اسپرم»

از واردات ۱۶ هزار خودروی لوکس خارجی با ارز دولتی تا ترک تحصیل به خاطر قطع ارز دانشجویی

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: