اتحاد مردم با بازاریان و ادامه اعتراض‌ها همراه با سر دادن شعارهای اقتصادی و مخالفت با سیاست هسته‌ای

دیروز در مطلبی ضمن گلایه از بی تفاوتی مردم نسبت به وضع وخیم اقتصادی کشور، نوشتم که بهترین، مطمئن ترین و کم هزینه ترین گزینه برای تغییر شرایط،، اعتراض‌های مردمی است. خوشبختانه امروز پس از مدتها مردم بی تفاوتی را کنار گذاشتند و نسبت به وضعیت وخیم اقتصادی کشور و کاهش شدید ارزش پول ملی اعتراض کردند. در ویدئوهای منتشر شده از این اعتراض ها، حدودا هزار تا پنج هزار نفر دیده میشوند. به نظر میرسد که اکثر معترضین را بازاریان تشکیل میداده‌اند. از آنجایی که مشکلات اقتصادی گریبان همه اقشار جامعه را گرفته، لازم است که در روزهای آینده غیر بازاریان از کارگر و کارمند تا دانشجو و معلم هم به این اعتراض‌ها بپیوندند. با کاهش ۴۰ درصدی ارزش پول ملی در عرض ۱ ماه گذشته، عملا قدرت خرید مردم نسبت به یک ماه پیش ۴۰ درصد کاهش یافته است. حضور پر تعداد و متحد مردم در روزهای آینده میتواند به حکومت نشان دهد که مردم بی تفاوت نیستند و بایستی سیاست‌های خود به ویژه سیاست هسته‌ای که منجر به وضع تحریم‌های گسترده و به دنبال آن ناتوانی دولت در فروش نفت و در نتیجه بحران پول و ارز شده است را به سرعت تغییر دهد. حکومت بایستی بداند که در انتخاب سیاستهای کلان خود همواره بایستی منافع مردم را در نظر داشته باشد. متاسفانه سکوت مردم در ماهها و چه بسا سالهای گذشته، در نقش چراغ سبزی برای حکومت ظاهر شد و موجب گردید که آنها بی توجه به صدمات زیادی که تحریم ها میتوانند به مردم وارد کنند، به تقابل با جامعه جهانی، ماجراجویی و پیگیری خواسته‌های قدرت طلبانه خود در دستیابی به سلاح اتمی مبادرت بورزند.

نکته مهم دیگر اینکه انتخاب نوع شعار در همه اعتراض‌ها و تجمع‌های مردمی از اهمیت فوق العاده‌ای برخوردار است زیرا هرکسی که تجمع را میبیند در اولین نگاه میخواهد بداند تجمع کنندگان چه میخواهند و هدفشان از این تجمع چیست؟ به نظر من سر دادن شعارهای اقتصادی در ارتباط با بیکاری، تورم، قیمت ارز و نیز شعارهایی در رد سیاست هسته‌ای حکومت و یا محکومیت حمایت همه جانبه آن از دولت سرکوبگر و جنایتکار بشار اسد میتواند تعداد زیادی از مردم را به حضور در اعتراضها ترغیب کند. از سوی دیگر دادن شعارهای بسیار تند اگر چه ممکن است برای مخالفان جمهوری اسلامی از جمله خود من در نگاه اول لذت بخش و خوشحال کننده باشد، اما ممکن است موجب هراس عده‌ای از مردم از برخورد قهرآمیز نیروهای حکومتی شده و آنها را از حضور در تجمع اعتراضی رویگردان کند. لذا به نظر من شعارها باید بسیار دقیق و هوشمندانه و تا زمانی که تجمع‌ها گسترده و عظیم نشده‌اند، متمرکز بر مسائل و مشکلات اقتصادی که دغدغه اصلی مردم میباشد، انتخاب گردند.

گاه نوشته های آلفرد در فیسبوک

توضیح در ارتباط با فیلم اعتراضی امروز:

مردم میگویند: سوریه را رها کن، فکری به حال ما کن!
چه شعاری از این بهتر و گویاتر؟ همین دیروز گزارش شده بود که جمهوری اسلامی بیش از ۱۰ میلیارد دلار دیگر به رژیم بشار اسد در سوریه کمک مالی کرده است تا بتواند با قدرت بیشتری مردم معترض آنجا را سرکوب کند. این  در حالی است که ریال در عرض چند هفته گذشته، ۴۰ درصد از ارزش خود را از دست داده است. چیزی که عملا مبادلات اقتصادی در بازار را غیر ممکن کرده و قدرت خرید مردم را به شدت کاهش داده است. به جای اینکه به مشکلات مردم رسیدگی کنند، به رژیم جنایتکار سوریه کمک مالی میکنند!! آیا جمهوری اسلامی برای رفاه و سعادت شهروندان خود هیچ ارزشی قائل هست؟!

 مطلب مرتبط:

سکوت و بی تفاوتی ما، چراغ سبزی است به حکومت تا مملکت را هر چه بیشتر به قهقرا بکشاند!

7 پاسخ به “اتحاد مردم با بازاریان و ادامه اعتراض‌ها همراه با سر دادن شعارهای اقتصادی و مخالفت با سیاست هسته‌ای

  1. سهراب اکتبر 3, 2012 در 9:44 ب.ظ.

    شما میگویید جمهوری اسلامی باید سیاست هایش را تغییر بدهد. خب اگر اینطور شود که دوباره عمر حکومت تمدید می شود. من صمیمانه دوست دارم که دلار روز به روز گران تر شود و مسئولین هم کمترین توجهی به مردم نکنن تا جایی که مشکلات اقتصادی از آستانه تحمل مردم خارج شود که متاسفانه آستانه تحمل مردم بسیار زیاد است. به نظر من این اتفاق در صورتی می افتد که دلار با نرخ بالای 3800 تومان به مدت یک ماه در کشور حضور داشته باشد تا تاثیرش را روی کالا ها و خدمات بگذارد. و این چیزی خواهد بود که از آستانه تحمل مردم فراتر خواهد رفت.

    • آلفرد اکتبر 3, 2012 در 10:13 ب.ظ.

      شعارها باید بر روی مسائل اقتصادی متمرکز باشد تا بتوان ایرانیان بیشتر و بیشتری را به حضور در اعتراض ها ترغیب کرد. به نظر من مردم ما در زمینه باورهای سیاسی، مذهبی و غیره خیلی با هم اختلاف نظر دارند، از سوی دیگر، متاسفانه در شرایط فعلی فرد خاصی که سابقه خوب و شفافی داشته باشد و بتواند با استفاده از محبوبیت و مقبولیت خود رهبری جریان اعتراضی را بر عهده بگیرد هم نداریم، لذا پراکندگی و سرگردانی بسیار زیاد خواهد بود. به همین دلیل است که من میگویم تا زمانی که اعتراض ها پرشمار و گسترده نشده است، بهتر است که به دادن شعارهای اقتصادی بسنده شود چون این مساله مشکل همه مردم است و اکثریت مردم آن را درک میکنند و با آن همراه خواهند شد. در حالی که اگر در همین ابتدای کار شعارهای تند سیاسی داده شود، امکان انشقاق و گسستگی مردم هم به دلیل اختلاف نظرهای زیاد و سلایق گوناگون و هم به دلیل هراس از برخورد قهرآمیز حاکمیت، بسیار بیشتر خواهد شد. من با دادن شعارهای تندتر سیاسی در مراحل بعدی که جمعیت شرکت کنندگان بیشتر شده است، مخالف نیستم. ضمنا این را هم یادآور بشوم که تا زمانی که جمهوری اسلامی، سیاست هسته ای خود را تغییر ندهد، تحریم ها به جای خود خواهد ماند و چه بسا تشدید خواهند شد، و در نتیجه جمهوری اسلامی نخواهد توانست بحران اقتصادی را کنترل کند. دلار۳۸۰۰ تومان که سهل است، به نظر من اگر همین روند پیش برود با توجه به ناتوانی دولت در فروش نفت، تا عید، چه بسا قیمت دلار از ده هزار تومان هم فراتر برود.

      • سیامک اکتبر 4, 2012 در 12:22 ق.ظ.

        شما دقیقا درست می گویید . یکی از نقاط ضعف جنبش سبز همین عدم پرداختن به شعار های اقتصادی بود. اگر چه من و شما می دانیم که ریشه مشکلات اقتصادی ایران سیاسی است ولی مردم کوچه و بازار این را درک نمی کنند! در جنبش سبز هم بجای آنکه مانند مصر تظاهرات را به مناطق فقیر نشین بکشند و با طرح شعار های نان طلبانه قشر فقیر را به صحنه بیاورند مدام جلوی دانشگاه قرار تظاهرات گذاشتند که بنظر من اینکار تا یک مقداری عمدی بود و نمی خواستند جنبش رشد کند.

        • آلفرد اکتبر 4, 2012 در 4:12 ق.ظ.

          کاملا درسته، من در این مطلب به دلایل فراز و فرود جنبش سبز پرداخته ام، در قسمتی از مطلب هم به همین نکته اشاره کرده ام. در آنجا نوشته بودم:

          عامل موثر دیگر محدود ماندن جنبش به قشر متوسط و مرفه شهری به ویژه در شهرهای بزرگ بود. به نظر من جنبش سبز نتوانست در میان قشر فقیر جامعه و اقشار ضعیفتر مثل کارگران و روستاییان و نیز در میان اقوام ایرانی مثل ترک ها توفیقی به دست آورد. اگر نگاهی به ویدئوهای اعتراضی بیندازید در می‌یابید که اکثر آنها در محله‌های بالای شهر به ویژه شهر تهران ضبط شده‌اند. دلیل این امر نیاز به بررسی مبسوط دارد اما شاید آن را به طور خلاصه به محدود ماندن خواسته‌های جنبش سبز به درخواستهای مدنی مثل آزادی‌های اجتماعی و یا سیاسی مرتبط دانست؛ موضوعاتی که برای طبقه محروم جامعه با دغدغه‌های اقتصادی از اهمیت چندانی برخوردار نیست یا لااقل در اولویت قرار ندارد.

    • پسرک اکتبر 7, 2012 در 4:14 ق.ظ.

      خدا لعنت کنه جمهوری اسلامی رو و امثال تو رو که حاضرید ملت زیر فشار اقتصادی له بشوند که شما ها به هدفتان برسید ! شخصا امیدوارم که دلار روز به روز ارزان تر بشود و جمهوری اسلامی هم با آمریکا مصالحه کند. امیدوارم خامنه ای هم مثل خمینی زهر رو کوفت کنه حداقل ملت از زیر بار این همه فشار اقتصادی راحت بشوند. شما هم که نفست از جای گرم بلند می شه امیدوارم مثل 99% ملت ایران به بدبختی و بیچارگی بیافتی که بفهمی آرزوی چه چیزی را برای هموطنانت می کنی ! جمهوری اسلامی خائن به مملکت و مردم هست اما امثال تو هم دست کمی از این آشغال های جمهوری اسلامی ندارید

  2. سیامک اکتبر 4, 2012 در 12:23 ق.ظ.

    خوب

  3. بازتاب: آغاز تحریم های «نفت در برابر غذا « گاه نوشته‌های آلفرد

دیدگاه خود را با دیگران به اشتراک بگذارید (لطفا فارسی بنویسید). توجه: کامنتهای اسپم یا حاوی دشنام و یا کلمات رکیک منتشر نخواهند شد.

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: