سرمقاله گاردین: باید بپذیریم که نمیتوانیم ایران را از مسیر هسته ای خود منحرف کنیم

برنامه هسته ای ایران

تاکنون چند مرتبه شاهد این مسیر تکراری بوده ایم؟! ابتدا طوفانی از اطلاعات درز کرده درباره برنامه هسته ای ایران منتشر میشود که همواره سعی میکند بگوید ایران به دنبال سلاح اتمی است، بدون آنکه بتواند آنرا اثبات کند. سپس هشدارهای اسرائیل هستند که از احتمال حمله نظامی پیشگیرانه این کشور به تاسیسات اتمی ایران خبر میدهند. سپس اظهارات و مانورهای سیاسی در واشنگتن و گاهی در لندن و پاریس را شاهد هستیم که از عبارت کلیشه ای «همه گزینه ها بر روی میز هستند»، استفاده میکنند. تا اینکه نهایتا گزارشی از سوی آژانس بین المللی انرژی اتمی در مورد برنامه هسته ای ایران صادر میشود. در پی آن برای چند روز شاهد رفتارهای عصبی، انتقادهای ظاهرا [دروغین] شدیداللحن از سوی همه طرفهای درگیر از جمله ایران هستیم. گفتگوهای جدید، تحریم های نصف و نیمه که عملی میشوند یا به احتمال زیاد عملی نمیشوند!

قطعا حمله نظامی به ایران دیوانگی است. اکنون وقت آن فرا رسیده است که از تظاهر به اینکه ایران را میتوان از مسیر هسته ای خود منحرف ساخت، دست برداریم. همچنین وقت آن است که ایران از تظاهر به نبودن در آن مسیر دست بردارد. اکنون وقت آن فرا رسیده است که ایالات متحده بپذیرد که راه حلی نظامی برای برنامه اتمی ایران وجود ندارد. حقیقتا وقت آن است که هم آمریکا و هم اسرائیل این واقعیت را بپذیرند که قادر نیستند با استفاده از بمب، حملات سایبری، تحریم و ترور، جلوی تاریخ را بگیرند. همه قرائن و شواهد حکایت از این دارد که ایران تاکنون به تکنولوژی ساخت سلاح اتمی دست یافته است. تنها سوال بی پاسخ این است که چه زمانی این توانایی به فعلیت تبدیل خواهد شد؟ زمان ایجاد مانع بر سر برنامه هسته ای ایران به سر آمده است.

اکنون زمان آن فرا رسیده است که دولتها بر این مسئله تمرکز کنند که چگونه میتوان یک ایران دارای تکنولوژی ساخت سلاح اتمی را در گستره امنیتی خاورمیانه جای داد؟ چگونه چنین ایرانی با اسرائیل کنار خواهد آمد و چگونه اسرائیل چنین وضعیتی را تحمل خواهد کرد؟ مطمئنا هر دو کشور، دشمن باقی خواهند ماند اما حتی دشمنان هم میتوانند روابط خاصی متاثر از احتیاط داشته باشند. مطمئنا هیچ کدام دوست ندارد که در ابری از گرد و غبار هسته ای از صفحه روزگار محو شود! هر دو مجبور خواهند بود که خود را با این واقعیت وفق دهند که هریک میتوان دیگری را نابود کند. آنها همچنین باید تغییر پیچیده در موقعیت خود در منطقه را بپذیرند.

وقتی احمدی نژاد میگوید کشورش به دنبال سلاح اتمی نیست، او احتمالا دارد این حقیقت ظریف را علامت میدهد که ایران قصد دارد در مرحله قبل از ساخت سلاح [مرحله دستیابی به تکنولوژی ساخت سلاح] متوقف شود و به دنبال ساخت سلاح نیست. این نکته ای است که آمریکا و دیگران باید به آن بپردازند و آن را شفاف و صریح مطرح کنند. آنها قادر نخواهند بود که این مهم را به درستی انجام دهند، تا زمانیکه در رویای این هستند که هنوز فرصت جلوگیری از دستیابی ایران به هر نوع تکنولوژی ساخت سلاح هسته ای وجود دارد.

این احتمال وجود دارد که  از نظر روانی برای اسرائیل پذیرش پایان گرفتن انحصار هسته ای اش در منطقه دشوار باشد اما در شرایط واقعی فاجعه بار نخواهد بود. از سوی دیگر، ایران درخواهد یافت که صرف داشتن سلاح هسته ای مشکل خاصی را حل نمیکند، و تاثیر قابل توجهی بر نفوذ ایران در معاوداتش با همسایگان نخواهد داشت. چنین چیزی به ویژه پس از مسیر طولانی طی شده و هزینه کردن مقادیر زیادی از سرمایه های ملی ایران بر روی برنامه هسته ای میتواند ضربه ای به رژیم تهران باشد. هم اسرائیل و هم ایران عادت کرده اند که مقابله با مشکلات داخلی خود را با پیش کشیدن بحث خطر وجود دشمنان خارجی، به تعویق بیندازند. تغییر در شرایط هسته ای میتواند فرصتی برای آنها فراهم کند که بار دیگر بیندیشند. چنین حالتی میتواند برای کل منطقه هم صادق باشد. اگر کشورهای همسایه به این نتیجه برسند که تلاش ایران برای دستیابی به سلاح هسته ای مزیت قابل توجهی برای آن کشور به همراه نداشته است، آنها درباره تقلید از راهی که ایران در پیش گرفت، با احتیاط بیشتری عمل خواهند کرد.

ما از نقطه جلوگیری از خطر هسته ای شدن ایران عبور کرده ایم. اکنون وقت آن است که با تعیین قوانینی مشخص در صدد محدود کردن آن برآییم، و خود را آماده کنیم که با یک ایران هسته ای زندگی کنیم!

ترجمه سرمقاله روز چهارشنبه گاردین

2 پاسخ به “سرمقاله گاردین: باید بپذیریم که نمیتوانیم ایران را از مسیر هسته ای خود منحرف کنیم

  1. Irani نوامبر 10, 2011 در 1:47 ب.ظ.

    پشتیبانی یا جلوگیری از جنگ کدام را باید برگزید ?!

    از زمان حمله آمریکا به افغانستان هر از چند گاهی در گمانه زنی ها احتمال حمله آمریکا به ایران افزایش می یابد و باعث ایجاد بحث هایی در پشتیبانی یا جلوگیری از آن بین موافقان و مخالفان جنگ می شود و در چند روز اخیر باز در گمانه زنی ها احتمال حمله آمریکا به ایران افزایش یافته است و من در این اندیشه ام که در کدام سوی باید بایستم آیا باید پشتیبان جنگ باشم یا که نه باید مخالف جنگ آمریکا با ایران باشم؟
    از یک سو می نگرم که هم اکنون کشورم در اشغال عده ای بیگانه است و هر روز بیش از روز پیش به قهقرا فرو می رود بنابراین می گویم حال که کشور ما در اشغال است چه بهتر که در اشغال مردمانی با فرهنگ بالاتر از آنان که اکنون مشغول استعمار و استثمار ما هستند باشیم و از سوی دیگر می دانم که احتمال دارد حاصل این جنگ تنها ویرانی بیشتر ایران باشد و اشغالگران کنونی حذف نشوند بلکه همچنان بر مسند قدرت بمانند که این فاجعه ای بس بزرگ تر خواهد بود. و اما در مورد نقش مردم ایران
    هم چنان اختلاف میان گروه های مخالف این نظام اشغالگر آنچنان بالاست که توانا در ایجاد حرکتی بزرگ و هماهنگ در میان مردم نیستند و هر یک تنها خود را نماینده خواست مردم ایران می دانند و این را خوب می دانند که هیچ یک از انان به تنهایی دارای پایگاه آنچنان بزرگی در میان مردم نیستند ولی از آن جهت که تنها قدرت را از برای خود می خواهند بنابراین حاضر به نشستن در کنار دیگر گروه های اپوزیسیون نیستند و از سویی خود مردم هم به نظر نمی رسد به آنچنان فرهیختگی ای رسیده باشند که بتوانند خود را از نیرنگ های اشغالگران به دور دارند و بتوانند حرکات اعتراضی هماهنگی را سامان دهند و چه بسا عده ای از آنان هم اکنون در حال لحظه شماری برای حمله آمریکا به ایرانند با این خیال که آمریکا زحمت آنچه را که آنها می بایست انجام دهد به جایشان انجام دهد.
    این موارد باعث شده است تا من در انتخاب میان مخالفت یا پشتیبانی از جنگ بین ایران و آمریکا دچار سردر گمی شوم و نتوانم تضمیم بگیرم که کدام یک را باید بر گزید چرا که هر یک را که بر گزینم می تواند در پایان یک فاجعه برای ایران باشد

  2. بازتاب: چرا حمایت اپوزیسیون از حمله نظامی به ایران نابخردانه است؟ راهکار رهایی از وضع موجود کدام است؟ « گاه نوشته های آلفرد

دیدگاه خود را با دیگران به اشتراک بگذارید (لطفا فارسی بنویسید). توجه: کامنتهای اسپم یا حاوی دشنام و یا کلمات رکیک منتشر نخواهند شد.

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: